De afgelopen week in Nashville kwam ik in een enorm grote boekwinkel annex platenzaak. Hun motto: ‘If it exists, we’ll have it.’

Ik herinnerde me, dat mijn lief een poos geleden geklaagd had, dat ze haar LP’s van Chi Coltrane in een bui van opruimwoede had verkocht. En dat er nu geen cd’s meer van te krijgen waren.

Ik trok de stoute schoenen aan en vroeg naar Chi Coltrane. Een wat oudere verkoper glimlachte en liep naar de computer. Er bestonden nog 2 cd’s van haar. Ze hadden ze niet op voorraad, maar konden ze natuurlijk voor me bestellen. Levertijd 1 week.
Toen ik teleurgesteld zei, dat ik er in dat geval maar vanaf zag, vroeg hij waar ik woonde. ‘Oh, Holland!! No problem at all!’
Als ik nu afrekende zouden ze ze via Amazon in Duitsland leveren!!
Ik heb het toen maar gedaan. En wat schetst mijn verbazing: Ik stapte terug in Nederland net uit de auto en een auto van TNT post, met een pakketje, kwam de dijk af!!
Jawel: de twee cd’s die ik in Nashville had besteld. Voor 25 Dollar all in nagezonden!!

We zijn weer thuis na een reis van zo’n 15 uur. Flink moe maar wel voldaan.

Vanmiddag nog even samen naar de Herfstlezing, die Els moet openen. Dit alles onder het motto: ‘Samen uit, samen thuis’

Ondanks de vermoeidheid een inspirerende voorlopige afsluiting van onze trip. De boodschap van Jeff Gaspersz onder andere : ‘Kijk ook eens op een andere manier naar de dingen!!’

Die boodschap hebben wij de afgelopen week in de praktijk mogen brengen. Op een andere plaats, met andere mensen kijken naar dingen.

We hebben straks veel te vertellen. We willen graag wat van onze inspiratie en de ideeën die we opgedaan hebben, overdragen. We zijn van plan een verslag van onze ervaringen op te stellen en op de een of andere manier te verspreiden.

Maar voorlopig zijn we alleen maar moe. De rest komt later wel.

Alweer de laatste dag in Nashville. Op het moment dat jullie dit lezen zitten wij al weer in het vliegtuig op de weg terug naar huis.

Vanavond nog de laatste workshop gevolgd. Een heel interessante presentatie van ROC Eindhoven over hun integratie van deelnemersadministratie, rooster, cijferregistratie, de 850 uren norm, absentie en presentie, ELO in een allesomvattend systeem, dat ook nog CGO-proof leek!! We hebben heel wat aantekeningen gemaakt[op de foto Els].

Daarna vanavond het afsluitend dineer met de ‘Dutch Delegation’. Erg weemoedig gevoel. Een week heel intensief met elkaar opgetrokken en morgen is het afgelopen. Er zijn flink wat afspraken gemaakt om het goede van deze week te continueren. En dat gaat gebeuren, dat weke ik zeker. Ook Els, Monique en ik hebben de afgelopen dagen veel met elkaar gesproken. Uit die gesprekken zijn heel veel waardevolle ideeën voor de toekomst ontstaan. Volgende week gaan we nog eens met zijn drieën bij elkaar zitten om dat niet te laten verdampen.

Het diner was weer heel bijzonder. Het restaurant had geen drankvergunning. Daarom moesten we onze eigen drank en ieder zijn eigen glas[zie foto] meenemen. Het werd heel gezellig, ondanks het verlies van een aantal flessen wijn bij het inladen.

Op de busreis terug een wat bedrukte stemming. In Nederland is het koud en Nashville was de afgelopen dagen warm in dubbel opzicht. Natuurlijk wil iedereen weer graag terug naar huis, maar eigenlijk wil niemand ook graag weg…….

Ik zie heel veel mogelijkheden b.v. bij ons voor It’s Learning.

Leuk is, dat tijdens deze workshop met Camtasia even een klein filmpje heb kunnen maken en dat op het web gezet heb. Klik maar eens hier.

Helemaal grappig is dat ik deze blog nu online tijdens de workshop maak!!

impressie Nashville

klik hierboven om een filmpje te starten. Het laden kan even duren!!

De tweede dag van de conferentie begon voor ons alle drie al vroeg. Om acht uur de eerste presentaties!! De onderwerpen variëren enorm en zijn daarom erg leuk: laptops in de klas, podcasten in het onderwijs, het gebruik van Ipaq in de klas[foto boven], Windows Live Edu………

We komen met flink wat ideeën en ervaringen terug.

Wat opvalt op deze conferentie is dat de emancipatie hier voor wat betreft ICT in het onderwijs flink doorgezet heeft. Is op een vergelijkbare conferentie in Nederland ongeveer ⅓ van het vrouwelijk geslacht, hier is dat meer dan de helft. Veel presentaties worden ook door vrouwen gegeven.

Vanavond nog een aantal rondetafelgesprekken met de Nederlandse deelnemers om ervaringen uit te wisselen. De Nederlandse delegatie is een leuke gevarieerde groep, die het goed met elkaar kan vinden.

Vandaag rond lunchtijd vielen we midden in een grote parade. Het is nl. vandaag een officiële feestdag[vrije dag] in de VS: ‘Veterans Day’. Een bonte stoet van stramme militairen[WO II, Korea, Vietnam, Irak], marcherend, in rolstoel,…. Maar ook kinderen in uniform, tanks, en ook wagens met mensen van het thuisfront[zie foto hieronder]. Amerika is trots, maar wij vroegen ons af hoeveel Amerikanen er vandaag weer in Irak zouden sneuvelen. We hadden alle drie een nogal dubbel gevoel bij het hele theater.

Het congres is vandaag officieel van start gegaan.

De plek waar het gehouden wordt is zo groot en uitgebreid, dat het soms gewoon rustig lijkt!!

De kwaliteit van de workshops is erg wisselend: ongeveer de helft erg interessant en de rest niet om aan te zien en te horen. Amerikanen zijn heel erg geïnteresseerd en stellen veel vragen.
Voor het vervoer naar het Convention Center hebben we voor de eerste dag maar een auto gehuurd. Vandaag mocht Monique achter het stuur plaats nemen.

Vandaag mocht de dag zelf ingevuld worden. Morgenvroeg begint de conferentie!!

De keus viel op een bezoek per bus aan de ‘Mall’ via een busreis van plm. 20 minuten. Deze Mall werd bij binnenkomst omschreven als ‘even groot als de binnenstad van Den Bosch’ . Conclusie van iedereen, dat de binnenstad van Den Bosch tocht wel iets gezelliger is. Het is een verzameling winkels in de Amerikaanse traditie: enorm groot, met veel aandacht voor eten!!

Een verademing was de boekwinkel met een oppervlak van een doorsnee Nederlands winkelcentrum met in het midden een cafeetje, waar heerlijke cappuccino en gebak was. Daarnaast alle gelegenheid om te lezen met gezellige hoekjes. Werkelijk ene verademing met de schreeuwerige rest van dit enorme complex.

Vanavond was de ijshockeywedstrijd. De bar van het restaurant vulde zich geleidelijk aan met bont in de clubkleuren uitgedoste families, die enorme porties eten naar binnen werkten. De sfeer werd steeds gezelliger, vooral omdat op 5 verschillende schermen vijf verschillende verslagen van American footballwedstrijden werden uitgezonden. De wedstrijd zelf was een enorme belevenis, maar vooral ook een echte IJShockeywedstrijd, omdat het gewoon écht enorm koud was. Maar gewoon een verademing qua sfeer vergeleken met sportwedstrijden in Nederland, waar je met goed fatsoen niet met je kinderen naar toe kunt gaan. Het was een uitermate spannende wedstrijd, die uiteindelijk door penalty’s [shoot-outs] beslist werd. Kippenvel kregen we niet alleen van de temperatuur maar ook toen het Amerikaans volkslied gezongen werd en iedereen met de hand op zijn hart naar de Vlag gekeerd stond. En weer werd er enorm gegegeten!!

Morgen begint de conferentie. Da’s het echte werk.

Vandaag hebben we een uitgebreid bezoek gebracht aan het Volunteer State Community College.

Heel wat presentaties en natuurlijk weer een uitgebreide lunch.

Een aantal zaken zijn opgevallen:

• We doen het onderwijsinhoudelijk zeker niet slechter
• De school had qua uitstraling en aankleding nog een vrij saai karakter.
• De vraag ‘waarom distant learning?’ werd o.a. beargumenteerd met: we kunnen niet genoeg parkeerplaatsen maken.’ En er kunnen daar wel een paar duizend auto’s staan.
• Iedereen is heel trots op zijn school, zijn werk!! Alles is ‘great’
• We nemen nog wel wat suggesties mee, die we hebben opgedaan

Dan nog iets. Els wordt hier ‘president’ genoemd, Ton ‘vicepresident’, Monique ‘director’.

Op de foto hieronder zie je onze ‘president’ in vol ornaat compleet met vlag van de USA en Tennesee!!

Vanavond gaat Monique naar een basketballwedstrijd en Els en Ton naar een Kennisnetbijeenkomst rond flexibel leren!!

We hebben vandaag hard gewerkt, nee geintje.

Vandaag stond op het programma verkennen. Verkennen van de stad en kennis maken met elkaar als 80 Nederlandse deelnemers.

We hebben vanochtend een twee uur durende wandeling door Nashville gemaakt en veel gezien. Enorme hoge wolkenkrabbers, en wat oudere laagbouw. Enorme ‘hummers’ en echte Amerikaanse vrachtauto’s [met die lange snuiten].

Veel beton en veel kitsch.

Vanmiddag was er een boottocht met een raderboot over de Cumberlandriver, die dwars door Nashville stroomt. Op de boot een lunch. Die was zoals hier gewoon lijkt enorm uitgebreid en enorm ongezond. Ze blijken een voorliefde te hebben voor vet, zoet en veel.

Er speelde een goede countryband aan dek! Echt een beetje ‘Mississippi-gevoel’!!

Kijk maar eens op de foto’s op de fotopagina [bovenaan deze blog].

Vanavond gaan we ergens ‘downtown’ wat drinken en een hapje eten.

Om je een beetje jaloers te maken: het is hier lekker warm en zonnig!! Geen jas nodig dus.

De groeten van Els, Monique en Ton