
De afgelopen week in Nashville kwam ik in een enorm grote boekwinkel annex platenzaak. Hun motto: ‘If it exists, we’ll have it.’
Ik herinnerde me, dat mijn lief een poos geleden geklaagd had, dat ze haar LP’s van Chi Coltrane in een bui van opruimwoede had verkocht. En dat er nu geen cd’s meer van te krijgen waren.
Ik trok de stoute schoenen aan en vroeg naar Chi Coltrane. Een wat oudere verkoper glimlachte en liep naar de computer. Er bestonden nog 2 cd’s van haar. Ze hadden ze niet op voorraad, maar konden ze natuurlijk voor me bestellen. Levertijd 1 week.
Toen ik teleurgesteld zei, dat ik er in dat geval maar vanaf zag, vroeg hij waar ik woonde. ‘Oh, Holland!! No problem at all!’
Als ik nu afrekende zouden ze ze via Amazon in Duitsland leveren!!
Ik heb het toen maar gedaan. En wat schetst mijn verbazing: Ik stapte terug in Nederland net uit de auto en een auto van TNT post, met een pakketje, kwam de dijk af!!
Jawel: de twee cd’s die ik in Nashville had besteld. Voor 25 Dollar all in nagezonden!!
Categorieën: Uncategorized

Alweer de laatste dag in Nashville. Op het moment dat jullie dit lezen zitten wij al weer in het vliegtuig op de weg terug naar huis.
Vanavond nog de laatste workshop gevolgd. Een heel interessante presentatie van ROC Eindhoven over hun integratie van deelnemersadministratie, rooster, cijferregistratie, de 850 uren norm, absentie en presentie, ELO in een allesomvattend systeem, dat ook nog CGO-proof leek!! We hebben heel wat aantekeningen gemaakt[op de foto Els].
Daarna vanavond het afsluitend dineer met de ‘Dutch Delegation’. Erg weemoedig gevoel. Een week heel intensief met elkaar opgetrokken en morgen is het afgelopen. Er zijn flink wat afspraken gemaakt om het goede van deze week te continueren. En dat gaat gebeuren, dat weke ik zeker. Ook Els, Monique en ik hebben de afgelopen dagen veel met elkaar gesproken. Uit die gesprekken zijn heel veel waardevolle ideeën voor de toekomst ontstaan. Volgende week gaan we nog eens met zijn drieën bij elkaar zitten om dat niet te laten verdampen.
Het diner was weer heel bijzonder. Het restaurant had geen drankvergunning. Daarom moesten we onze eigen drank en ieder zijn eigen glas[zie foto] meenemen. Het werd heel gezellig, ondanks het verlies van een aantal flessen wijn bij het inladen.
Op de busreis terug een wat bedrukte stemming. In Nederland is het koud en Nashville was de afgelopen dagen warm in dubbel opzicht. Natuurlijk wil iedereen weer graag terug naar huis, maar eigenlijk wil niemand ook graag weg…….

Categorieën: Els · Monique · Nashville · Ton